Özgür yazılım üretenler ve kullananların sahipli yazılım tarafından en büyük üstünlüğü herhalde bilginin çalınması korkusu ve bu korkunun yol açtığı eylemlerin maliyetinden muaf olmasıdır.
Bununla birlikte, daha geleneksel sektörlerin - ki bu sektörlerin dünya ekonomisinin yüzde 90 bilmem kaçını oluşturduğunu göz ardı edemeyiz - içinde bilgi güvenliği giderek artan bir önem kazanıyor. Bugün Information Week'de gördüğüm bir araştırmaya göre, ABD ağırlıklı bir araştırma sonucunda iş değiştiren 100 çalışanın 45'inin eski iş yerine ait verileri aldığı görülüyor. Bu verilerin niteliği de çok tehlikeli nitelikte. Hangi müşteride kiminle ne şekilde iletişim kurulduğu, teklifler, ve haliyle tekliflerin içinde fiyat dahil detaylar.
Verilerin dışarı çıkartılmasında en kolay yol, dokümanları kendi kişisel eposta adresine yollamak. İkinci yol da dokümanların USB çubuklar yada MP3 çalarlar gibi araçlar ile dışarı çıkartılması. E durum böyle olunca, rakiplerinizin size ait olan bilgiyi çalmasından şüphelenmek de sıradan bir hale geliyor.
Kişinin edindiği deneyimi, bilgiyi görgüyü yeni iş yerinde aktarması elbette ki hakkıdır. Sonuçta belli bir alanda çalışan kişi aynı yada benzer alanda çalışmaya yönlendiriliyor. Ama bir ürün tasarımı yada rekabet edilen bir durumda, müşteriyle olan yazışmaların aktarılması açıkça ahlaksızlık ve tartışmasız bir suç. Bu durumda söz konusu suçun
- tespit edilmesi, ispatlanması, ve suçluların mahkemeye verilmesi ve cezalandırılması
Bir yandan üzülüyorum, bir yandan da özgür yazılım veri güvenliği araçlarının üretilmesinde (kendi çapımda) yer aldığım için gurur duyuyorum. Güncel ve önemli bir problemi yaygın biçimde çözebilmeye katkı koymak benim için çok güzel bir mühendislik gurur kaynağı.
Tags: Portakal Teknoloji
